Φυσιολογικές ανταποκρίσεις στη Ρυθμική Γυμναστική: Το καλλιτεχνικό άθλημα που ՙՙκρύβει’’ την ένταση της προσπάθειας
Λέξεις-κλειδιά:
προπόνηση, επιβάρυνση, αερόβια-αναερόβια ικανότητα, αθλήτριες Ρυθμικής ΓυμναστικήςΠερίληψη
Σκοπός της εργασίας ήταν να προσδιορίσει τις φυσιολογικές ανταποκρίσεις και την ένταση της επιβάρυνσης κατά τη διάρκεια εκτέλεσης διαφορετικών αγωνιστικών προγραμμάτων Ρυθμικής Γυμναστικής. Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 39 αθλήτριες, ηλικίας 13,4±1,6 ετών, υψηλού επιπέδου (n=15), μέλη των Εθνικών Ομάδων Ελλάδας και Κύπρου καθώς και μεσαίου επιπέδου (n=24) με αγωνιστική συμμετοχή σε Διασυλλογικούς και Πανελλήνιους αγώνες. Μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν στο Εργαστήριο (VO2max, HR, La, RPE) και στον αγωνιστικό χώρο (VO2, HR, La) σε διαφορετικές ημέρες. Κατά τη διάρκεια εκτέλεσης στον αγωνιστικό χώρο, κάθε αθλήτρια εκτελούσε από 4 μέχρι 8 προσπάθειες στο κάθε όργανο και συνολικά αξιολογήθηκαν 214 προγράμματα με διαφορετικά όργανα (στεφάνι, σχοινάκι, μπάλα, κορύνες, κορδέλα). Οι αθλήτριες εμφάνισαν υψηλότερες μεταβολικές τιμές στον αγωνιστικό χώρο συγκριτικά με την εργαστηριακή δοκιμασία στο κυκλοεργόμετρο. Σημαντικές διαφορές παρουσίασε η κατανάλωση οξυγόνου (VO2, p<0,001) ενώ η καρδιακή συχνότητα (HR) και η συγκέντρωση γαλακτικού (La) εμφάνισαν παρόμοιες τιμές μεταξύ των οργάνων, παρά τη διαφορετική υφή που παρουσιάζουν. Η ένταση της προπόνησης κυμάνθηκε από 80% μέχρι 100% της ΚΣmax καθόλη τη διάρκεια της αγωνιστικής εκτέλεσης και στα πέντε όργανα. Τα αποτελέσματα προσδιορίζουν το υψηλό επίπεδο επιβάρυνσης που δέχονται οι αθλήτριες Ρυθμικής Γυμναστικής κατά τη διάρκεια εκτέλεσης των αγωνιστικών τους προγραμμάτων. Αυτές τις έντονες, ωστόσο, μεταβολικές απαιτήσεις δεν τις αντιλαμβάνεται ο θεατής όταν παρακολουθεί τους αγώνες, καθώς η έντεχνη χορογραφία και η δεξιοτεχνία εκτέλεσης με τα διάφορα όργανα αποκρύπτουν την υπερμέγιστη ένταση της προσπάθειας που καταβάλλεται εκ μέρους των νεαρών αθλητριών.
Αναφορές
Alexander, M. J. L., Boreskie, S. R., & Law, S. (1987). Heart rate response and time motion analysis of rhythmic sportive gymnastics. Journal of Human Movement Studies, 13, 473–489.
Alexander, M. J. L. (1989). The physiological characteristics of elite rhythmic sportive gymnasts. Journal of Human Movement Studies, 17, 49–69.
Alexander, M. J. L. (1991a). Physiological characteristics of top ranked rhythmic gymnasts over three years. Journal of Human Movement Studies, 21, 99–127.
Alexander, M. J. L. (1991b). A comparison of physiological characteristics of elite and subelite rhythmic gymnasts. Journal of Human Movement Studies, 20, 49–69.
Barladi, C., Capranica, L., Guidetti, L., & Persichini, C. (1997). Energy costs of rhythmic gymnastics ball exercises in young athletes. Second Annual Congress of the European College of Sport Science, Sport Science in a Changing World of Sports, Book of Abstracts II, 894–895. Copenhagen, Denmark.
Bobo-Arce, M., & Mendez-Rial, B. (2013). Determinants of competitive performance in rhythmic gymnastics: A review. Journal of Human Sport and Exercise, 8(3), S711–S727.
Calavalle, A. R., Sisti, D., Rocchi, M. B., Panebianco, R., Del Sal, M., & Stocchi, V. (2008). Postural trials: Expertise in rhythmic gymnastics increases control in lateral directions. European Journal of Applied Physiology, 104(4), 643–649.
Case, S., Fleck, S., & Koehler, P. (1980). Physiological and performance characteristics of the 1979 US MRG team. International Gymnast, 22(4), TS10–TS11.
Costill, D. L., Kovaleski, J., Porter, D., Kirwan, J., Fielding, R., & King, D. (1985). Energy expenditure during front crawl swimming: Predicting success in middle distance events. International Journal of Sports Medicine, 6, 266–270.
Debien, P. B., Miloski, B., Werneck, F. Z., Timoteo, T. F., Ferezin, C., Filho, M. G. B., & Gabbett, T. J. (2020). Training load and recovery during a pre-Olympic season in professional rhythmic gymnasts. Journal of Athletic Training, 55(9), 977–983.
Di Cagno, A., Baldari, C., Battaglia, C., Guidetti, L., & Piazza, M. (2008). Anthropometric characteristics evolution in elite rhythmic gymnasts. Italian Journal of Anatomy and Embryology, 113(1), 29–35.
Di Cagno, A., Baldari, C., Battaglia, C., Gallotta, M. C., Videira, M., Piazza, M., & Guidetti, L. (2010). Preexercise static stretching effect on leaping performance in elite rhythmic gymnasts. Journal of Strength and Conditioning Research, 24(8), 1995–2000.
Di Prampero, P. E., Cortili, G., Mognoni, P., & Saibene, F. (1976). Energy cost of speed skating and efficiency of work against air resistance. Journal of Applied Physiology, 40, 584–591.
Douda, H. T., Toubekis, A., Avloniti, A., Smilios, I., & Tokmakidis, S. (2008). Determinants of rhythmic gymnastics performance. International Journal of Sports Physiology and Performance, 3, 41–54.
Douda, H. T., Avloniti, A., Kasabalis, A., & Tokmakidis, S. P. (2007). Adaptations on physical performance characteristics after a 6-month specific training in rhythmic gymnasts. Medical Problems of Artistic Performing, 22(1), 10–17.
Douda, H., Avloniti, A., Kasabalis, A., Smilios, I., & Tokmakidis, S. (2006). Application of ratings of perceived exertion and physiological responses to maximal effort in rhythmic gymnasts. International Journal of Applied Sports Sciences, 18(2), 78–88.
Douda, H., Tokmakidis, S., & Tsigilis, N. (2002a). Effects of specific training on muscle strength and flexibility of rhythmic sports and artistic female gymnasts. Coaching & Sport Science Journal, 4(1), 23–27.
Douda, H., Laparidis, K., & Tokmakidis, S. (2002b). Long-term training induces specific adaptations on physique of rhythmic sports and female artistic gymnasts. European Journal of Sport Science, 2(3), 1–14.
Douda, H., & Tokmakidis, S. (2001). Specific physiological field measurements during rhythmic sport gymnastic routines. 6th Annual Congress of the European College of Sports Science, Book of Abstracts, Cologne, Germany, 24–28 July, p. 523.
Fernandes, I., Gomes, J. H., Oliveira, L. D., Almeida, M., Claudino, J. G., Resende, C., Neto, D. R., Galán, M. H., Oliveira, P. M. P., Aidar, F. J., Mendes, R., & Da Silva-Grigoletto, M. E. (2022). Monitoring of the training load and well-being of elite rhythmic gymnastics athletes in 25 weeks: A comparison between starters and reserves. Sports, 10(12), 192.
F.I.G.-Code of Points (2024). Rhythmic Gymnastics: 2025-2028 Code of Points Federation International Gymnastics, FIG Executive Committee, Switzerland.
Francescato, M. P., Talon, T., & Di Prampero, P. E. (1995). Energy cost and energy sources in karate. European Journal of Applied Physiology, 71, 355–361.
Georgopoulos, N., Markou, K., Theodoropoulou, A., Paraskevopoulou, P., Varaki, L., Kazantzi, Z., Leglise, M., & Vagenakis, A. G. (1999). Growth and pubertal development in elite female rhythmic gymnasts. Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism, 84(12), 4525–4530.
Guidetti, L., Baldari, C., Capranica, L., Persichini, C., & Figura, F. (2000). Energy cost and energy sources of ball routine in rhythmic gymnasts. International Journal of Sports Medicine, 21, 205–209.
Gionet, N., Babineau, C., & Bryant, D. (1986). Physiological evaluation of elite Canadian rhythmic sportive gymnasts [Abstract]. Canadian Journal of Applied Sport Sciences, 11(3), 15P.
Hume, P. A., Hopkins, W. G., Robinson, D. M., Robinson, S. M., & Hollings, S. C. (1993). Predictors of attainment in rhythmic sportive gymnastics. Journal of Sports Medicine and Physical Fitness, 33(4), 367–377.
Léger, L., Seliger, V., & Brassard, L. (1980). Backward extrapolation of VO₂max values from O₂ recovery curve. Medicine and Science in Sports and Exercise, 12(1), 24–27.
Léger, L., Montpetit, R., Lambert, J., & Chartand, D. (1983). Retroextrapolation of submaximal VO₂ values from O₂ recovery curve. Scandinavian Journal of Sports Sciences, 4(2), 71–73.
Léger, L. (1991). Mesure et estimation de la composition corporelle: masse grasse, masse maigre. Association des Cadres Techniques du Sport de Haut Niveau Guadeloupéen, 47–68.
Montpetit, R. R., Leger, L. A., Lavoie, J. M., & Cazorla, G. (1981). VO₂ peak during free swimming using the backward extrapolation of the recovery curve. European Journal of Applied Physiology, 47, 385–391.
Neumann, G. (1988). Special performance capacity. In A. Dirix, H. G. Knuttgen, & K. Tittel (Eds.), The Olympic Book of Sports Medicine (pp. 97–108). Oxford: Blackwell Scientific Publications.
Özengin, N., Ün Yildirim, N., Baltaci, G., & Masiulis, N. (2011). Acute effects of different stretching duration on vertical jump performance in rhythmic gymnasts. Education Physical Training Sport, 3(83), 16–22.
Sierra-Palmeiro, E., Bobo-Arce, M., Pérez-Ferreirós, A., & Fernández-Villarino, M. A. (2019). Longitudinal study of individual exercises in elite rhythmic gymnastics. Frontiers in Psychology, 10, 1496.
Sotirova, L. (1975). Cardio-respiratory recovery responses after specific and non-specific loads in high-level rhythmic gymnastics athletes (Unpublished dissertation). Sofia.
Tokmakidis, S. P., Douda, H., Pilianidis, Th., & Smilios, I. (1996). Higher physiological responses obtained during rhythmic sport gymnastic routines rather than with maximal laboratory testing. 1st International Conference on Rhythmic Sport Gymnastics, Budapest, Hungary, 18–20 June.
Τοκμακίδης, Σ. (1995). Το γαλακτικό οξύ δεν προκαλεί μυϊκό κάματο. Άθληση και Κοινωνία: Περιοδικό Αθλητικής Επιστήμης, (10), 30–40.
Tokmakidis, S. P. (1983). Comparative measurements between various physical work capacity (PWC170) test durations and maximal oxygen uptake in 12-year-old boys (Master’s thesis, McGill University). Microfilm, National Library of Canada.
Λήψεις
Δημοσιευμένα
Πώς να δημιουργήσετε Αναφορές
Τεύχος
Ενότητα
Άδεια
Οι Συγγραφείς που δημοσιεύουν εργασίες τους σε αυτό το περιοδικό συμφωνούν στους παρακάτω όρους:
α. Οι Συγγραφείς διατηρούν τα Πνευματικά Δικαιώματα και χορηγούν στο περιοδικό το δικαίωμα της πρώτης δημοσίευσης ενώ ταυτόχρονα τα πνευματικά δικαιώματα της εργασίας προστατεύονται σύμφωνα με την Creative Commons Attribution License που επιτρέπει σε τρίτους - αποδέκτες της άδειας να χρησιμοποιούν την εργασία όπως θέλουν με την προϋπόθεση της διατήρησης των διατυπώσεων που προβλέπονται στην άδεια σχετικά με την αναφορά στον αρχικό δημιουργό και την αρχική δημοσίευση σε αυτό το περιοδικό.
β. Οι Συγγραφείς μπορούν να συνάπτουν ξεχωριστές, και πρόσθετες συμβάσεις και συμφωνίες για την μη αποκλειστική διανομή της εργασίας όπως δημοσιεύτηκε στο περιοδικό αυτό (π.χ. κατάθεση σε ένα ακαδημαϊκό καταθετήριο ή δημοσίευση σε ένα βιβλίο), με την προϋπόθεση της αναγνώρισης και την αναφοράς της πρώτης δημοσίευσης σε αυτό το περιοδικό.
γ. Το περιοδικό επιτρέπει και ενθαρρύνει τους Συγγραφείς να καταθέτουν τις εργασίες τους μέσω διαδικτύου (π.χ. σε ένα ακαδημαϊκό καταθετήριο ή στους προσωπικές τους ιστοσελίδες) πριν και μετά από τις διαδικασίες της δημοσίευσης, καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε παραγωγική ανταλλαγή ιδεών και σκέψεων καθώς επίσης και σε γρηγορότερη και μεγαλύτερη χρήση και ευρετηρίαση της δημοσιευμένης εργασίας
