Καρδιοαναπνευστικές αποκρίσεις κατά την εκτέλεση αερόβιας διαλειμματικής άσκησης: Επίδραση των παραμέτρων της επιβάρυνσης

Συγγραφείς

  • Ηλίας Σμήλιος Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
  • Αριστείδης Μύρκος Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
  • Στυλιανός Ηλιόπουλος Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
  • Κωνσταντίνος Λιούγκος Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
  • Ελένη Μαρία Κοκκίνου Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
  • Ανδρέας Ζαφειρίδης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
  • Απόστολος Σπάσης Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
  • Ελένη Δούδα Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
  • Σάββας Τοκμακίδης Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης

Λέξεις-κλειδιά:

αερόβια άσκηση, καρδιοαναπνευστική λειτουργία, κατανάλωση οξυγόνου, γαλακτικό, καρδιακή συχνότητα

Περίληψη

Στην παρούσα σύνοψη παρουσιάζεται η ερευνητική δραστηριότητα που επικεντρώνεται στη μελέτη των επιδράσεων στις καρδιοαναπνευστικές αποκρίσεις από μεταβλητές της προπονητικής επιβάρυνσης, όπως η διάρκεια του διαλείμματος και των επαναλήψεων, η κλίση του εδάφους, καθώς και η αλληλεπίδραση της έντασης και διάρκειας των επαναλήψεων κατά την εκτέλεση μιας προπονητικής μονάδας αερόβιας διαλειμματικής άσκησης. Κατά την εκτέλεση διαλειμματικής άσκησης: α) με διάρκεια επαναλήψεων 4 min και ένταση στο 90% της μέγιστης αερόβιας ταχύτητας (ΜΑΤ), η διάρκεια του διαλείμματος (2, 3, ή 4 min) δεν επιδρά στον χρόνο άσκησης σε υψηλά ποσοστά της VO2max. Οι μικροί χρόνοι διαλείμματος προκαλούν μεγαλύτερη αύξηση της καρδιακής συχνότητας και του γαλακτικού, β) επαναλήψεις διάρκειας 1 min με ένταση στο 100% της ΜΑΤ προκαλούν υψηλότερο χρόνο άσκησης, με κατανάλωση οξυγόνου υψηλότερη από 80% της VO2max συγκριτικά με επαναλήψεις 2 min. Η διάρκεια των επαναλήψεων και του διαλείμματος δεν φαίνεται να επιδρούν στον χρόνο άσκησης με κατανάλωση οξυγόνου υψηλότερη από 90% της VO2max και της ΚΣmax. γ) η κλίση του επιπέδου και η διάρκεια των επαναλήψεων (4 ή 8 min) δεν επηρεάζουν τις καρδιοαναπνευστικές ανταποκρίσεις, όταν διατηρείται η ίδια σχετική ένταση, γ) πολύ μεγάλης διάρκειας επαναλήψεις (8 min), σε υπομέγιστη ένταση (80% της ΜΑΤ), προσφέρουν περισσότερο χρόνο άσκησης με υψηλό ρυθμό κατανάλωσης οξυγόνου και καρδιακή συχνότητα, έναντι επαναλήψεων μέσης διάρκειας (4 min), σε υψηλή ένταση (90% της ΜΑΤ), όταν τα προγράμματα εκτελούνται έως την εξάντληση, δ) συνδυασμοί διάρκειας και έντασης επαναλήψεων, όπως 2 min άσκηση στο 100% ΜΑΤ με 2 min διάλειμμα, -3 min άσκηση στο 95% ΜΑΤ με 3 min διάλειμμα και -4 min άσκηση στο 90% ΜΑΤ με 4 min διάλειμμα, προκαλούν παρόμοια επιβάρυνση του συστήματος μεταφοράς και κατανάλωσης οξυγόνου, όταν τα προγράμματα εκτελούνται έως την εξάντληση.

Αναφορές

Billat, V.L. (2001). Interval training for performance: A scientific and empirical practice. Sports Medicine, 31(1), 13-31.

Buchheit, M., & Laursen, P.B. (2013). High-intensity interval training, solutions to the programming puzzle: Part I: cardiopulmonary emphasis. Sports Medicine, 43(5), 313-338.

Coates, A. M., Joyner, M. J., Little, J. P., Jones, A. M., & Gibala, M. J. (2023). A Perspective on High-Intensity Interval Training for Performance and Health. Sports Medicine, 53(Suppl 1), 85-96.

Millet, G., Candau, R., Fattori, P., Bignet, F. & Varray, A. (2003). VO2 responses to different intermittent runs at velocity associated with VO2max. Canadian Journal of Applied Physiology, 28(3), 410-423.

Myrkos, A., Smilios, I., Zafeiridis, A., Iliopoulos, S., Kokkinou, E.M., Douda, H., & Tokmakidis S.P. (2022). The effects of work and recovery duration and their ratio on cardiorespiratory and metabolic responses during aerobic interval exercise. Journal of Strength and Conditioning Research. 36(8), 2169-2175.

O’Brein, B., Wibskov, J., Knez, W., Paton, C., & Harvey, J., (2008). The effects of interval-exercise duration and intensity on oxygen consumption during treadmill running. Journal of Science and Medicine in Sport, 11, 287-290.

Padulo, Douglas P., Raffaele, M., & Ardigo L.P. (2013) A paradigm of uphill running PLoS One. 10:8(7).

Rozenek, R., Funato, K., Kubo, J., Hoshikawa, M., & Matsuo, A. (2007). Physiological responses to interval training sessions at velocities associated with VO2max. Journal of Strength & Conditioning Research, 21(1), 188-192.

Smilios, I., Myrkos, A., Zafeiridis, A., Toubekis, A., Spassis, A., & Tokmakidis, S.P. (2018). The effects of recovery duration during high-intensity interval exercise on time spent at high rates of oxygen consumption, oxygen kinetics and blood lactate. Journal of Strength and Conditioning Research. 32(8), 2183-2189.

Thevenet, D., Tardieu, M., Zouhal, H., Jacob, C., Abderraouf, B., & Prioux, J. (2007). Influence of exercise intensity on time spent at high percentage of maximal oxygen uptake during an intermittent session in young endurance-trained athletes. European Journal of Applied Physiology, 102, 19-26.

Turnes, T., de Aguiar, R.A., de Oliveira Cruz, R.S., & Caputo, F. (2016). Interval training in the boundaries of severe domain: Effects on aerobic parameters. European Journal of Applied Physiology, 116, 161–169.

Seiler, S & Hetlelid, K. (2005). The impact of rest duration on work intensity. Medicine and Science in Sports and Exercise, 37, 1601–1607.

Wakefield, B. & Glaister, M. (2009). Influence of work-interval intensity and duration on time spent at a high percentage of VO2max during intermittent supramaximal exercise. Journal of Strength and Conditioning Research, 23(9), 2548-2554.

Wen, D., Utesch, T., Wu, J., Robertson, S., Liu, J., Hu, G., Chen, H. (2019). Effects of different protocols of high intensity interval training for VO2max improvements in adults: A meta-analysis of randomized controlled trials. Journal of Science and Medicine in Sport, 22(8), 941-947.

Zafeiridis, A., Sarivasiliou, H., Dipla, K., Vrabas, I.S. (2010). The effects of heavy continuous versus long and short intermittent aerobic exercise protocols on oxygen consumption, heart rate, and lactate responses in adolescents. European Journal of Applied Physiology, 110, 17-26.

Zuniga, J., Berg, K., Noble, J., Harder, J., Chaffin, M. & Hanumanthu, V. (2011) Physiological Responses During Interval Training with Different Intensities and Duration of Exercise. Journal of Strength and Conditioning Research, 25(5), 1279-1284.

Λήψεις

Δημοσιευμένα

2025-06-17

Πώς να δημιουργήσετε Αναφορές

Σμήλιος Η., Μύρκος Α., Ηλιόπουλος Σ., Λιούγκος Κ., Κοκκίνου Ε. Μ., Ζαφειρίδης Α., Σπάσης Α., Δούδα Ε., & Τοκμακίδης Σ. (2025). Καρδιοαναπνευστικές αποκρίσεις κατά την εκτέλεση αερόβιας διαλειμματικής άσκησης: Επίδραση των παραμέτρων της επιβάρυνσης. Άθληση και Κοινωνία, 1, 415–433. ανακτήθηκε από https://ojs.staff.duth.gr/index.php/ExSoc/article/view/566

Τεύχος

Τόμ. 1 (2025): Ειδικό Τεύχος 76

Ενότητα

ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ: ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ/ΔΙΔΑΣΚΟΥΣΩΝ Τ.Ε.Φ.Α.Α. – Δ.Π.Θ.

Άδεια

Οι Συγγραφείς που δημοσιεύουν εργασίες τους σε αυτό το περιοδικό συμφωνούν στους παρακάτω όρους:

α. Οι Συγγραφείς διατηρούν τα Πνευματικά Δικαιώματα και χορηγούν στο περιοδικό το δικαίωμα της πρώτης δημοσίευσης ενώ ταυτόχρονα τα πνευματικά δικαιώματα της εργασίας προστατεύονται σύμφωνα με την Creative Commons Attribution License που επιτρέπει σε τρίτους - αποδέκτες της άδειας να χρησιμοποιούν την εργασία όπως θέλουν με την προϋπόθεση της διατήρησης των διατυπώσεων που προβλέπονται στην άδεια σχετικά με την αναφορά στον αρχικό δημιουργό και την αρχική δημοσίευση σε αυτό το περιοδικό.

β. Οι Συγγραφείς μπορούν να συνάπτουν ξεχωριστές, και πρόσθετες συμβάσεις και συμφωνίες για την μη αποκλειστική διανομή της εργασίας όπως δημοσιεύτηκε στο περιοδικό αυτό (π.χ. κατάθεση σε ένα ακαδημαϊκό καταθετήριο ή δημοσίευση σε ένα βιβλίο), με την προϋπόθεση της αναγνώρισης και την αναφοράς της πρώτης δημοσίευσης σε αυτό το περιοδικό.

γ. Το περιοδικό επιτρέπει και ενθαρρύνει τους Συγγραφείς να καταθέτουν τις εργασίες τους μέσω διαδικτύου (π.χ. σε ένα ακαδημαϊκό καταθετήριο ή στους προσωπικές τους ιστοσελίδες) πριν και μετά από τις διαδικασίες της δημοσίευσης, καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε παραγωγική ανταλλαγή ιδεών και σκέψεων καθώς επίσης και σε γρηγορότερη και μεγαλύτερη χρήση και ευρετηρίαση της δημοσιευμένης εργασίας