Η αμοιβαία διδασκαλία και το στυλ του αυτοελέγχου στη διδασκαλία του ελληνικού παραδοσιακού χορού: Επιδράσεις στις διαστάσεις της εσωτερικής- εξωτερικής παρακίνησης
Λέξεις-κλειδιά:
μέθοδοι διδασκαλίας, φάσμα του Mosston, παρακινητικοί παράγοντεςΠερίληψη
Στην εργασία διερευνήθηκε η επίδραση της αμοιβαίας διδασκαλίας και των στυλ αυτοελέγχου και παραγγέλματος σε διαστάσεις της παρακίνησης φοιτητών και φοιτητριών (n=128), 19-20 ετών του ΤΕΦΑΑ του ΔΠΘ, κατά τη διδασκαλία των χορών Χασαπιά, Ζωναράδικος, Τσάμικος, Τικ Διπλό, Πεντοζάλι και Έντεκα. Οι φοιτητές/τριες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες, δύο πειραματικές και μία ελέγχου και σε κάθε ομάδα εφαρμόστηκε ένα διαφορετικό στυλ διδασκαλίας. Η πρώτη πειραματική ομάδα διδάχθηκε τους χορούς με το στυλ της αμοιβαίας διδασκαλίας, η δεύτερη με το στυλ του αυτοελέγχου και η τρίτη ομάδα (ελέγχου) με το στυλ του παραγγέλματος, τη συνήθη πρακτική. Για τη διερεύνηση της επίδρασης στις διαστάσεις της παρακίνησης χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο «Εσωτερικής-εξωτερικής παρακίνησης σε επίπεδο κατάστασης». Το ερωτηματολόγιο ήταν κατάλληλα προσαρμοσμένο με κλίμακες που είχαν στατιστικά σημαντικούς δείκτες εσωτερικής συνοχής (α>.74) και δόθηκε σε επίπεδο κατάστασης, δηλαδή στο τέλος του δεύτερου μαθήματος (διδασκαλία Ζωναράδικου), στο τέλος του τέταρτου μαθήματος (διδασκαλία του Διπλού Τικ) και στο τέλους του έκτου μαθήματος (διδασκαλία του χορού Έντεκα). Εφαρμόστηκε πολυμεταβλητή ανάλυση διακύμανσης δύο κατευθύνσεων (Two-way MANOVA) προκειμένου να διερευνηθούν α) οι διαφορές μεταξύ των τριών στυλ διδασκαλίας και β) μεταξύ των δύο φύλων ως προς τις διαστάσεις της παρακίνησης. Στο στυλ του αυτοελέγχου σημειώθηκαν σημαντικά υψηλότερες τιμές (p<0,05) εσωτερικής παρακίνησης και αναγνωρίσιμης ρύθμισης και χαμηλότερες τιμές (p<0,05) έλλειψης παρακίνησης και εξωτερικής παρακίνησης συγκριτικά με το στυλ του παραγγέλματος και της αμοιβαίας διδασκαλίας. Για τους φοιτητές, το στυλ του αυτοελέγχου φαίνεται να συμβάλει στην υιοθέτηση παρακινούμενων συμπεριφορών περισσότερο από τα υπόλοιπα δύο, ενώ για τις φοιτήτριες, εκτός από το στυλ του αυτοελέγχου, εξίσου ενισχυτικά λειτουργεί και το αμοιβαίο στυλ διδασκαλίας. Η εφαρμογή της αμοιβαίας διδασκαλίας και του στυλ του αυτοελέγχου στη διδασκαλία του ελληνικού παραδοσιακού χορού προάγει ένα θετικό ψυχολογικό κλίμα, το οποίο είναι εξαιρετικά σημαντικό για την αποτελεσματικότητα και την ποιότητα του μαθήματος.
Αναφορές
Abd Al-Salam, A. (2004). The Effects of Three Styles of Teaching on the Performance Level and Practice Trials of Long Serve and Short Serve in Badminton. Educational Sciences, Dirasat Journal, 31(1), 88-104.
Βαβρίτσας, Ν. (2008). Παραδοσιακοί χοροί και η διδασκαλία τους. Ρυθμοκινητική ανάλυση και ρυθμική αρίθμηση. Θεσσαλονίκη.
Bond, K. & Stinson, S.W. (2007). "It's work, work, work, work": Young people's experiences of effort and engagement in dance. Research in Dance Education, 8 (2), 155-183.
Byra, M. (2006a). Teaching styles and inclusive pedagogies. In: Kirk D, Macdonald D, and O’Sullivan M (eds). The Handbook of Research in Physical Education (pp 449–466). London: Sage.
Cronbach L.J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16, 297-334.
Deci, E.L. & Ryan, R.M. (1985). Intrinsic motivation and self-determination in human behavior. New York: Plenum.
Deci E., Vallerand R., Pelletier L., & Ryan R. (1991). Motivation and Education: The Self-Determination Perspective. Educational Phychologist, 26(3- 4), 325-346.
Δήμας, Η. (2004). Λαϊκή μουσικοχορευτική παράδοση. Χορευτικές συνήθειες των φοιτητών/-τριών της Ελλάδας (2ηέκδ.). Αθήνα: Artwork.
Δήμας, Η., Τυροβολά Β. & Κουτσούμπα Μ. (2017).Ελληνικός παραδοσιακός χορός. Θεωρήσεις για το λόγο, τη γραφή και τη διδασκαλία.. &.. Αθήνα: Εκδόσεις Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Διγγελίδης, Ν. (2007). Το φάσμα των μεθόδων διδασκαλίας στη Φυσική Αγωγή: Από τη θεωρία στην πράξη. Θεσσαλονίκη: Χριστοδουλίδης.
Garn, A., & Byra, M. (2002). Psychomotor, cognitive, and social development Spectrum style. Teaching Elementary Physical Education, 13(2), 8-13.
Goldberger, M., Gerney, P., & Chamberlain, J. (1982). The effects of three styles of teaching on the psychomotor performance of fifth grade children. Research Quarterly for Exercise and sport, 53, 116-124.
Goudas, M., Biddle, S., Fox, S., & Underwood, M. (1995). It Ain’t What you Do, it’s the Way that you Do it! Teaching Style Affects Children’s Motivation in Track and Field Lessons. The Sport Psychologists, 9, 254–264.
Guay, F., Mageau, G. A., & Vallerand, R. J. (2003). On the hierarchical structure of self-determined motivation: A test of top-down, bottom-up, reciprocal, and horizontal effects. Personality and Social Psychology Bulletin, 29, 992-1004.
International Folk Music Council-IFMC. (1974). Study group of folk-dance terminology, foundations for the analysis of the structure and form of folk dance. A syllabus, Yearbook of the I.F.M.C., 6, 115-135.
Iserbyt, P. (2013). Reciprocal Peer Learning with Task Cards: Analysis of Behaviour and Verbal Interactions in Structured and Unstructured Dyads. Physical Education and Sport Pedagogy, 20 (2): 174–185.
Καρφής Β.& Ζιάκα, Μ. (2009). Ο Ελληνικός παραδοσιακός χορός στην εκπαίδευση. Προτάσεις διδασκαλίας. Εκδόσεις διάπλους. Θεσσαλονίκη.
Κουτσούμπα, M. (2017). Στο Η. Δήμας, Β. Τυροβολά, & Μ. Κουτσούμπα (Επιμ.), Ελληνικός παραδοσιακός χορός. Θεωρήσεις για το λόγο, τη γραφή και τη διδασκαλία του. Αθήνα: Εκδόσεις Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Kolovelonis, A., Goudas, M., & Gerodimos, V. (2011). The effects of the reciprocal and the self-check styles on pupils’ performance in primary physical education. European Physical Education Review, 17(1), 35–50.
Κωσταρίδου-Ευκλείδη, Α. (2005). Μεταγνωστικές διεργασίες και αυτορύθμιση. Αθήνα: Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.
de Las Heras-Fernández, R., Jesús Cuellar-Moreno, M., Espada Mateos, M., & Anguita Acero, J., M. (2022): The influence of teaching styles on the emotions of university students in dance lessons according to sex, Research in Dance Education. https://doi.org/10.1080/14647893.2022.2144197
Martin, G. & Pesovár, E. (1961). A Structural analysis of the Hungarian folk dance. Acta Ethnographica, 10, 1-40.
Mainwaring, L. &Krasnow, D. (2010). Teaching the Dance Class Strategies to Enhance Skill Acquisition, Mastery and Positive Self-Image. Journal of Dance Education, 10 (1), 14-21.
Μίζιος, Δ., Διγγελίδης, Ν., Γούδας, Μ., & Παπαϊωάννου, Α. (2009). H Επίδραση των Μεθόδων Αμοιβαίας Διδασκαλίας και Αυτοελέγχου στην Παρακίνηση και την Ικανοποίηση από το Μάθημα της Φυσικής Αγωγής. Αναζητήσεις στη Φυσική Αγωγή & τον Αθλητισμό τόμος, 7 (3), 254 – 264.
Mosston, Μ. (1966). Teaching Physical Education from command to discovery. Colombus, OH: Charles E. Merrill Publishers.
Mosston M. & Ashworth S. (2002). Teaching Physical Education. 5th ed. San Francisco: Benjamin Cummings.
Pajares F, Hartley J., & Valiante G. (2001) Response format in writing self-efficacy assessment: Greater discrimination increases prediction. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 33, 214–221.
Νικολάκη, Ε., Φούντζουλας, Γ., Βενετσάνου, Φ., Λυκεσάς, Γ., & Κουτσούμπα, Μ. (2021). Διδακτικές μέθοδοι και προσεγγίσεις στον ελληνικό παραδοσιακό χορό: Ανασκοπική μελέτη. Κινησιολογία: Ανθρωπιστική Κατεύθυνση, 8(1), 22-41.
Παπαχαρίσης, Β., Χασάνδρα, Μ., & Γούδας, Μ. (2000). Ο Ρόλος της Εσωτερικής Παρακίνησης στο Μάθημα της Σχολικής Φυσικής Αγωγής. Φυσική δραστηριότητα & ποιότητα ζωής- Ηλεκτρονικό περιοδικό, 1 – 18.
Papaioannou, A., Milosis, D., Kosmidou, E., & Tsigilis, N. (2002). Multidimentional structure of goal orientations: the importance of adopting a personal developmental goal in physical education. Ψυχολογία, 9, 494-513.
Papaioannou, A., Theodosiou, A., Pashali, M., & Digelidis, N. (2012). Advancing Task Involvement, Intrinsic Motivation and Metacognitive Regulation in Physical Education Classes: The Self-Check Style of Teaching Makes a Difference. Advances in Physical Education 2 (3), 110-118.
Patmanoglou S., Digelidis, N., Mantis, K., Papapetrou L., & Mavvidis, A. (2007). The Impact of the Command and Self-Check Teaching Styles in Goal Orientations, Perceived Motivational Climate and Perceived Athletic Ability in the Elementary. Inquiries in Physical Education & Sport, 5 (2), 199-206.
Pelletier, L., G., Fortier, M., S., Vallerand, R., J., Tuson, K., M., Briere, N., M., & Blais M., R. (1995). Toward a New Measure of Intrinsic Motivation, Extrinsic Motivation, and Amotivation in Sports: The Sport Motivation Scale (SMS). Journal of Sport & Exescise Psychology, 17, 35-53.
Pitsi, A., Digelidis, N., and& Papaioannou, Α. 2015. The Effects of Reciprocal and Self–Check Teaching Styles in students’ Intrinsic–Extrinsic Motivation, Enjoyment and Autonomy in Teaching Traditional Greek Dances. Journal of Physical Education & Sport, 15 (2), 352–361. Art 53.
Πραντσίδης, Γ. (2005). Ο χορός στην ελληνική παράδοση και η διδασκαλία του. Εκδοτική Αιγινίου.
Ryan, R. M. & Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social development, and well-being. American Psychologist, 55, 68-78.
Ryan, R.M., & Connell, J.P. (1989). Perceived locus of causality and internalization: Examining reasons for acting in two domains. Journal of Personality and Social Psychology, 57, 749-761.
Σερμπέζης, Β. (1995). Συγκριτική μελέτη μεθόδων διδασκαλίας του ελληνικού παραδοσιακού χορού σε παιδιά ηλικίας 9-11 ετών. Αδημοσίευτη διδακτορική διατριβή. ΤΕΦΑΑ, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Κομοτηνή.
Standage, M., & Treasure, D. (2002). Relationship among achievement goal orientations and multidimensional situational motivation in physical education. British Journal of Educational Psychology, 72, 87-103.
Townsend, S.J. & Mohr, D.J. (2002). Review and implication of peer teaching research. Teaching Elementary Physical Education, 13, 28–31.
Τσορμπατζούδης, Χ. (2008). Εξελικτική και διδακτική της ΦΑ. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Χριστοδουλίδης.
Τυροβολά, Β. (2001). Ο ελληνικός παραδοσιακός χορός. Μία διαφορετική προσέγγιση. Αθήνα: Gutenberg.
Τυροβολά, Κ., Β., & Κουτσούμπα, Ι. Μ., (2006). Μορφολογική μέθοδος διδασκαλίας του ελληνικού παραδοσιακού χορού. Το παράδειγμα των Ποντιακών χορών. Μουσική σε Πρώτη Βαθμίδα, 1, 19-32.
Vallerand, R.J. (1997). Toward a hierarchical model of intrinsic and extrinsic motivation. Advances in Experimental Social Psychology, 29, 271-360.
Vavritsas, N. (2004). Hasapikos ‘Syrtaki’ dance: rhythmical and kinetic analysis and rhythmical numeration. Research in Dance Education, 5(2), 139–158.
Vavritsas, N., & G. Vavritsas. 2011. Rhythm-Kinetic Analysis and Rhythmical Numeration of the Syrtos Kalamatianos Dance. Studies in Physical Culture and Tourism, 18 (4),343–347.
Zeng, H., Leung, R. Liu, W., & W. Bian, W. (2009). “Learning Outcomes Taught by Three Teaching Styles in College Fundamental Volleyball Classes.” Clinical Kinesiology 63 (1), 1–6.
Zimmerman, B.J. & Kitsantas, A. (1996). Self-Regulated Learning of a Motoric Skill: The Role of Goal Setting and Self-Monitoring. Jourmal of Applied Sports Psychology, 8, 60-75.
Λήψεις
Δημοσιευμένα
Πώς να δημιουργήσετε Αναφορές
Τεύχος
Ενότητα
Άδεια
Οι Συγγραφείς που δημοσιεύουν εργασίες τους σε αυτό το περιοδικό συμφωνούν στους παρακάτω όρους:
α. Οι Συγγραφείς διατηρούν τα Πνευματικά Δικαιώματα και χορηγούν στο περιοδικό το δικαίωμα της πρώτης δημοσίευσης ενώ ταυτόχρονα τα πνευματικά δικαιώματα της εργασίας προστατεύονται σύμφωνα με την Creative Commons Attribution License που επιτρέπει σε τρίτους - αποδέκτες της άδειας να χρησιμοποιούν την εργασία όπως θέλουν με την προϋπόθεση της διατήρησης των διατυπώσεων που προβλέπονται στην άδεια σχετικά με την αναφορά στον αρχικό δημιουργό και την αρχική δημοσίευση σε αυτό το περιοδικό.
β. Οι Συγγραφείς μπορούν να συνάπτουν ξεχωριστές, και πρόσθετες συμβάσεις και συμφωνίες για την μη αποκλειστική διανομή της εργασίας όπως δημοσιεύτηκε στο περιοδικό αυτό (π.χ. κατάθεση σε ένα ακαδημαϊκό καταθετήριο ή δημοσίευση σε ένα βιβλίο), με την προϋπόθεση της αναγνώρισης και την αναφοράς της πρώτης δημοσίευσης σε αυτό το περιοδικό.
γ. Το περιοδικό επιτρέπει και ενθαρρύνει τους Συγγραφείς να καταθέτουν τις εργασίες τους μέσω διαδικτύου (π.χ. σε ένα ακαδημαϊκό καταθετήριο ή στους προσωπικές τους ιστοσελίδες) πριν και μετά από τις διαδικασίες της δημοσίευσης, καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε παραγωγική ανταλλαγή ιδεών και σκέψεων καθώς επίσης και σε γρηγορότερη και μεγαλύτερη χρήση και ευρετηρίαση της δημοσιευμένης εργασίας
